⚖️ Ինչու են Հնդկաստանի բանտարկյալները նախընտրում մնալ ճաղերի հետևում

Հնդկաստանի Ուտար Պրադեշ նահանգի ինը բանտերի դատապարտյալներ հանդես են եկել անսպասելի հայտարարությամբ։ Նրանք պաշտոնապես հրաժարվել են պայմանական վաղաժամկետ ազատման հնարավորությունից, որը տրամադրվել էր համավարակային իրավիճակը թեթևացնելու նպատակով։

Բանտարկյալների համոզմամբ՝ բանտի պատերից ներս գտնվելն այժմ շատ ավելի անվտանգ է, քան ազատության մեջ հայտնվելը։ Նրանք կարծում են, որ դրսում վարակվելու և առողջական խնդիրներ ունենալու հավանականությունը խիստ բարձր է։

🏥 Անվտանգություն և սոցիալական երաշխիքներ

Հրաժարման հիմնական պատճառներից մեկը բանտերում տիրող համեմատաբար կայուն վիճակն է։ Դատապարտյալները նշում են, որ այնտեղ ստանում են՝

• Պարբերական և լիարժեք սնունդ,

• Անվճար և մշտական բժշկական զննություն,

• Պաշտպանվածություն արտաքին վտանգավոր շփումներից։

Նրանք մտահոգություն են հայտնել, որ ազատության մեջ ստիպված կլինեն ամեն օր պայքարել ապրուստի միջոցներ հայթայթելու և գոյատևելու համար, ինչը ներկայիս ճգնաժամային պայմաններում գրեթե անհնար է թվում։

📉 Դատական համակարգի որոշումները

Հնդկաստանի Գերագույն դատարանի հրամանով՝ երկրում հիվանդության դեպքերի աճը կանխելու նպատակով արդեն իսկ ազատ է արձակվել շուրջ 11,5 հազար մարդ։ Նախորդ տարվա ընթացքում ևս 11,000 բանտարկյալ լքել էր բանտախցերը նույն պատճառով։

Այնուամենայնիվ, բանտերի վարչակազմը հայտարարել է, որ պետք է հարգել դատապարտյալների կամքը։ Եթե մարդն իրեն ավելի ապահով է զգում ուղղիչ հիմնարկում, նրան չեն կարող ստիպողաբար դուրս հանել վտանգավոր միջավայր։

🦠 Համաճարակային իրավիճակը երկրում

Հնդկաստանը շարունակում է մնալ աշխարհի ամենախոցելի կետերից մեկը։ Համավարակի սկզբից ի վեր երկրում արձանագրվել է ավելի քան 19 միլիոն վարակման դեպք։ Մայիսյան բռնկումների ժամանակ գրանցվել են մահացության ցավալի ցուցանիշներ՝ օրական հասնելով գրեթե 3,700-ի։

Նման իրավիճակում բանտարկյալների որոշումը թեև տարօրինակ է թվում, սակայն ունի հստակ տրամաբանական հիմքեր՝ հիմնված սեփական կյանքը փրկելու բնազդի վրա։