Տիգրան Պետրոսյան

Տիգրան Պետրոսյանը ծնվել է 1929 թվականի հունիսի 17-ին Թիֆլիսում՝ հայ ընտանիքում։ Մանկությունն անցել է դժվարին պայմաններում, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա որբացել է և ստիպված է եղել փողոց ավլել՝ ապրուստի միջոց հայթայթելու համար։ Շախմատ խաղալ սովորել է 8 տարեկանում։ Նրա տաղանդը նկատվեց, երբ նա տեղափոխվեց Երևան, որտեղ դարձավ Հայաստանի չեմպիոն, ապա՝ Խորհրդային Միության պատանեկան առաջնության հաղթող։

1949 թվականին տեղափոխվելով Մոսկվա՝ նա սկսեց արագորեն բարելավել իր արդյունքները և 1953 թվականին արժանացավ գրոսմայստերի կոչման։ Պետրոսյանի խաղի հիմքը խորը դիրքային մտածողությունն ու կանխարգելումն էր. նա կարողանում էր տեսնել և վերացնել վտանգը դեռևս 20 քայլ առաջ։

Նրա կարիերայի գագաթնակետը դարձավ 1963 թվականը, երբ նա հաղթեց Միխայիլ Բոտվիննիկին և հռչակվեց աշխարհի 9-րդ չեմպիոն։ 1966 թվականին նա հաջողությամբ պաշտպանեց տիտղոսը Բորիս Սպասկու դեմ մրցամարտում, սակայն 1969 թվականին զիջեց նրան։ Տիտղոսը կորցնելուց հետո էլ նա երկար տարիներ մնաց աշխարհի ուժեղագույն շախմատիստների շարքում և Խորհրդային Միության հավաքականի կազմում 9 անգամ հաղթեց համաշխարհային օլիմպիադաներում։ Մեծանուն շախմատիստը մահացել է 1984 թվականի օգոստոսի 13-ին Մոսկվայում։