
Սուրեն Նալբանդյան
Suren Nalbandyan
Հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ, մարզիչՍուրեն Նալբանդյանը հայկական և խորհրդային սպորտի լեգենդներից է, Մոնրեալի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, Աշխարհի գավաթակիր և Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն: Նա ըմբշամարտի պատմության մեջ մտել է իր անզիջում գոտեմարտերի, բացառիկ կամային որակների և տպավորիչ հնարքների շնորհիվ՝ արժանանալով ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետի կոչմանը:
Հետաքրքիր փաստեր
- 01
Օլիմպիական ոսկին նվաճել է ընդամենը 20 տարեկան հասակում՝ ցուցադրելով հասուն ու տակտիկապես գրագետ գոտեմարտեր:
- 02
Իր մարզական կարիերայի ընթացքում հայտնի է եղել «գորգի տիրակալ» մականվամբ, քանի որ մրցակիցներին գրեթե հնարավորություն չէր տալիս նախաձեռնությունը վերցնելու:
- 03
Մոնրեալի Օլիմպիական խաղերի կիսաեզրափակչում և եզրափակչում հաղթել է տանտերերի և մրցավարների մեծ ճնշման ներքո՝ հանդես գալով բացարձակ հանգստությամբ:
- 04
Մարզական ակտիվ կարիերան ավարտելուց հետո իրեն ամբողջությամբ նվիրել է մարզչական գործունեությանը՝ կրթելով ըմբիշների նոր սերունդներ:
Կենսագրական
Սուրեն Ռուբենի Նալբանդյանը ծնվել է 1956 թվականի հունիսի 3-ին Գեղարքունիքի մարզի Գեղամավան գյուղում: Որոշ ժամանակ անց նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Աստրախան, որտեղ էլ պատանի Սուրենը սկսել է հաճախել հունահռոմեական ըմբշամարտի պարապմունքների: Նրա բնատուր տաղանդն ու աշխատասիրությունն արագորեն տվեցին իրենց արդյունքները: Արդեն 1974 թվականին նա դարձավ ԽՍՀՄ պատանիների չեմպիոն, իսկ մեկ տարի անց՝ Աշխարհի պատանեկան առաջնության հաղթող:
Սուրեն Նալբանդյանի մարզական կարիերայի գագաթնակետը դարձավ 1976 թվականը: Լենինգրադում կայացած ԽՍՀՄ առաջնությունում ոսկե մեդալ նվաճելուց հետո նա ընդգրկվեց խորհրդային հավաքականի կազմում և մեկնեց Մոնրեալի Ամառային օլիմպիական խաղերին: 20-ամյա հայ ըմբիշը թեթև քաշային կարգում հաղթեց իր բոլոր մրցակիցներին և արժանացավ օլիմպիական չեմպիոնի տիտղոսին՝ հպարտության անսահման պահեր պարգևելով հայ երկրպագուներին:
Հաջորդ տարիներին Նալբանդյանը շարունակեց հաստատել իր բարձր կարգը միջազգային ասպարեզում: Նա երկու անգամ (1977 և 1979 թվականներին) նվաճեց Եվրոպայի չեմպիոնի կոչումը, իսկ 1980 թվականին դարձավ Աշխարհի գավաթակիր: Սպորտային մեծ հաջողություններից հետո Սուրեն Նալբանդյանն անցավ մարզչական աշխատանքի՝ իր հարուստ փորձն ու գիտելիքները փոխանցելով երիտասարդ մարզիկներին: Նրա անունը ոսկե տառերով է գրված հայկական սպորտի պատմության էջերում:
