Ժան Կոկտո

Ժան Կոկտոն ծնվել է 1889 թվականի հուլիսի 5-ին Ֆրանսիայի Մեզոն-Լաֆիտ քաղաքում։ Մեծանալով արվեստասեր ընտանիքում՝ նա վաղ տարիքից տարվել է թատրոնով և գրականությամբ։ Արդեն իսկ պատանեկան տարիքում նա հրատարակել է իր առաջին բանաստեղծական ժողովածուները, որոնք արժանացել են Փարիզի բոհեմական միջավայրի բարձր գնահատականին։ Կոկտոն չէր սահմանափակվում մեկ ժանրով. նա հավասարապես հաջողությամբ ստեղծագործում էր որպես վիպասան, դրամատուրգ և էսսեիստ։\n\n20-րդ դարի առաջին կեսին Կոկտոն դարձավ փարիզյան մշակութային կյանքի կենտրոնական դեմքերից մեկը։ Նա գրում էր սցենարներ բալետային ներկայացումների համար, ձևավորում թատերական բեմեր և սերտ կապեր պահպանում ժամանակի խոշորագույն նկարիչների ու երաժիշտների հետ։ Նրա «Սարսափելի երեխաները» վեպը և «Մարդկային ձայնը» մոնոդրաման մեծ ազդեցություն թողեցին եվրոպական թատերական արվեստի զարգացման վրա։\n\nԿինեմատոգրաֆիայի ի հայտ գալով՝ Կոկտոն իր տաղանդը դրսևորեց նաև որպես ռեժիսոր։ Նրա «Օրֆեոսի եռերգությունը» և այլ կինոնկարներ աչքի են ընկնում յուրօրինակ տեսողական պոեզիայով, սիմվոլիզմով և երազային պատկերներով։ Ժան Կոկտոն մահացել է 1963 թվականին՝ իր սիրելի ընկերուհու՝ Էդիթ Պիաֆի մահվան լուրը լսելուց ընդամենը մեկ օր անց, թողնելով հարուստ մշակութային ժառանգություն, որը մինչ օրս ներշնչանքի աղբյուր է արվեստագետների համար։