🍬 «Love is...» մաստակը. 90-ականների լեգենդը

90-ական թվականներին հազիվ թե գտնվեր մի երեխա կամ պատանի, ով անհամբերությամբ չբացեր «Love is...» մաստակը՝ առաջին հերթին ներդիրի հերթական պատմությունը կարդալու համար։ Այս փոքրիկ քաղցրավենիքը դարձավ մի ողջ սերնդի խորհրդանիշը, սակայն քչերը գիտեն, թե ինչպիսի դրամատիկ ու գեղեցիկ սիրո պատմություն է թաքնված այդ հայտնի նկարազարդումների հետևում։

Այսօր «Love is...» մաստակը շարունակում է մնալ ոչ միայն նոստալգիկ հուշ, այլև մշակութային ֆենոմեն, որն ապացուցում է՝ պարզությունն ու անկեղծությունը երբեք չեն կորցնում իրենց արդիականությունը։

«Love is...» մաստակի ստեղծման ակունքները

Ամեն ինչ սկսվեց 1960-ականների վերջին, երբ նորզելանդացի նկարչուհի Կիմ Գրոուվը սկսեց անձեռոցիկների վրա փոքրիկ սիրային պատկերներ նկարել իր ապագա ամուսնու՝ իտալացի Ռոբերտո Կասալիի համար։ Նա պատկերում էր իրենց երկուսին՝ տղային ու աղջկան, որոնք հայտնվում էին տարբեր սիրային իրավիճակներում։ Կիմը նկարների ներքևում միշտ գրում էր, թե իր պատկերացմամբ ինչ է սերը։ Ռոբերտոն պահում էր բոլոր նամակներն ու նկարները, և հենց նրա շնորհիվ 1970 թվականին այս պատմությունները տպագրվեցին թերթերում՝ ձեռք բերելով համաշխարհային ճանաչում։

Թուրքական ընկերության հանճարեղ քայլը

1980-ականների վերջին թուրքական Intergum ընկերությունը որոշեց ստեղծել նոր արտադրանք, որը կգրավեր շուկան։ Նրանք միավորեցին երկու հաջողված գաղափար՝ երկգույն անուշաբույր ծամոնը և Կիմ Գրոուվի հանրահայտ կոմիքսները։ «Love is...» մաստակը դարձավ հանճարեղ մարքեթինգային քայլ, քանի որ մարդիկ գնում էին այն ոչ միայն համի, այլև հերթական ներդիրը հավաքելու և հավաքածուն լրացնելու համար։

Դասական համերի գաղտնիքը

«Love is...» մաստակի յուրաքանչյուր տեսակ ներառում էր երկու տարբեր մրգային համեր, որոնք խորհրդանշում էին երկու հոգու սիրո համատեղելիությունը։ Օրինակ՝ բանանն ու ելակը (ամենատարածված տարբերակը), արքայախնձորն ու նարինջը, ձմերուկն ու արևադարձային մրգերը։ Արտադրողները ցանկանում էին ցույց տալ, որ ինչպես այդ համերը, այնպես էլ սիրահարները լրացնում են միմյանց։

Տխուր իրականությունը պատկերների հետևում

Չնայած կոմիքսների վառ ու լավատեսական բնույթին, հեղինակների իրական կյանքը լի էր փորձություններով։ 1975 թվականին Ռոբերտոյի մոտ ախտորոշվեց քաղցկեղ։ Կիմը դադարեցրեց նկարելը, որպեսզի խնամի ամուսնուն, և խնդրեց բրիտանացի նկարիչ Բիլ Էսփրիին շարունակել իր գործը։ Ռոբերտոյի մահից հետո էլ Բիլը շարունակեց նկարել հայտնի կերպարներին՝ արդեն գունավոր տարբերակով, և հենց նրա նկարազարդումներն են, որ մենք տեսնում ենք «Love is...» մաստակի ներդիրներում։

Այսպիսով, սովորական թվացող այս քաղցրավենիքն իր մեջ ամփոփում է մի ամբողջ պատմություն, որն ապրում է արդեն տասնամյակներ և շարունակում է ժպիտ պարգևել միլիոնավոր մարդկանց։